Fleur(28)

Amsterdam was altijd mijn thuis, maar als freelance illustrator voelde de stad steeds meer als een gouden kooi. De huur van mijn atelier steeg elk jaar, opdrachten kwamen vooral digitaal binnen en ik miste de inspiratie van iets nieuws. Parijs trok me al sinds de kunstacademie \u2014 de galeries, de ateliers, de traditie van kunst als levenswijze. Op mijn 27e besloot ik de sprong te wagen.

Het eerste wat ik moest regelen was mijn werkstatus. Als EU-burger mag je in Frankrijk wonen en werken, maar je hebt wel een legale structuur nodig. Ik koos voor de micro-entreprise \u2014 het Franse equivalent van een eenmanszaak, maar simpeler. Je schrijft je online in via autoentrepreneur.urssaf.fr, kiest je activiteitencode (APE) en binnen twee weken heb je een SIRET-nummer. De belastingdruk is laag: 22% sociale lasten over je omzet, plus inkomstenbelasting.

Wonen in Parijs is duur, maar niet onmogelijk als je slim zoekt. Ik huur een studio van 25m\u00b2 in Belleville \u2014 het 20e arrondissement \u2014 voor \u20ac850 per maand. Dat is vergelijkbaar met Amsterdam, maar ik woon nu in een van de meest inspirerende steden ter wereld. Belleville is rauw, multicultureel en vol street art. Precies mijn ding. De Garant-systeem werkt anders dan in Nederland: verhuurders vragen om een dossier met drie maanden loonstroken, belastingaangifte en een borgstelling.

De kosten van levensonderhoud verrassen me nog steeds. Een baguette kost \u20ac1,20, een espresso op een terras \u20ac1,80. De march\u00e9s zijn spotgoedkoop voor verse groenten en kaas. Ik geef minder uit aan boodschappen dan in Amsterdam. Wat wel duurder is: de m\u00e9tro (Navigo-pas \u20ac86/maand) en uit eten in toeristische wijken. Maar in Belleville eet je een driegangenplat du jour voor \u20ac14.

Mijn netwerk groeide sneller dan verwacht. Via een expat-groep voor creatieve Nederlanders in Parijs kreeg ik mijn eerste Franse opdracht: illustraties voor een kinderboek van een kleine uitgeverij. Daarna kwamen er meer. De Franse kunstwereld is hiërarchischer dan de Nederlandse, maar als je eenmaal binnen bent, openen deuren zich. Ik exposeer nu in een galerij in Le Marais en geef workshops in mijn atelier.

Mijn advies aan jonge creatievelingen: Parijs is niet makkelijk, maar het is het waard. Leer Frans \u2014 echt Frans, niet alleen bonjour en merci. Schrijf je in bij de mairie voor je carte de s\u00e9jour, regel je CPAM-aansluiting voor zorg en bewaar alle facturen voor je belastingaangifte. De bureaucratie is legendarisch, maar elke keer dat ik door Montmartre loop met mijn schetsboek weet ik: dit is waar ik hoor.